งานวิจัยจากสหรัฐฯ พบว่าความสุขเพิ่มขึ้นแบบลอการิทึมกับรายได้ ไม่ใช่เชิงเส้น โดยในช่วงรายได้ $10,000–$500,000 ความสุขเพิ่มขึ้นใกล้เคียงกับการเพิ่มค่าลอการิทึมของรายได้ ซึ่งมีสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สูงถึง 0.98–0.99 งานวิจัยชี้ว่าแม้ค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นแบบเชิงเส้น แต่ความสุขเพิ่มขึ้นแบบลดลงตามอัตราที่ลดลง (diminishing marginal utility) อย่างไรก็ตาม โครงสร้างรายได้จริงในโลกจริงที่มีการกระจายตัวของรายได้ช่วยลดผลกระทบจากค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น ตัวอย่างที่น่าสนใจคือปัญหาของ St. Petersburg Paradox ซึ่งเสนอเกมที่มีค่าคาดหวังไม่จำกัด แต่ผู้คนไม่เต็มใจที่จะจ่ายค่าเข้าร่วมสูง ซึ่งอธิบายได้ด้วยทฤษฎีค่าใช้จ่ายแบบลอการิทึมของ Bernoulli ที่แสดงให้เห็นว่าค่าความสุขเพิ่มขึ้นแบบไม่เชิงเส้น งานวิจัยยังชี้ว่าการกระจายรายได้ในโลกจริงที่เพิ่มขึ้นแบบเชิงเส้นช่วยลดผลกระทบจากค่าใช้จ่ายที่ลดลงตามอัตราที่ลดลง ขณะที่การตัดสินใจที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มรายได้ต่างกัน เช่น การบริจาค การกำหนดค่าตอบแทน หรือนโยบายภาษี อาจส่งผลต่อความสุขรวมอย่างมหาศาลหากกลุ่มรายได้ต่ำได้รับประโยชน์
สรุปด้วย MAF Local AI · เนื้อหาต้นฉบับเป็นของแหล่งข่าว