นักวิจัยจาก Washington University และ Princeton University พบว่าความเครียดในวัยเด็กทิ้งรอยแผลเป็นทางโมเลกุลในเซลล์สมองหนูผ่านการเปลี่ยนแปลงการจัดเรียง DNA โดยกลไกเกี่ยวข้องกับเอนไซม์ SETD7 และแท็ก H3K4me1 ซึ่งทำให้สมองไวต่อความเครียดในอนาคต งานวิจัยตีพิมพ์ในวารสาร Neuron ชี้ว่าการเพิ่ม SETD7 ทำให้โครงสร้าง DNA ยืดออก ส่งผลให้สมองตอบสนองต่อความเครียดได้ยากขึ้น ในขณะที่การยับยั้ง SETD7 ช่วยลดความไวต่อความเครียดได้ ผลการศึกษาพบว่า 56% ของเด็กทั่วโลกเผชิญความเครียดในวัยเด็ก ซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญต่อโรคทางจิตเวช ทีมวิจัยเน้นศึกษาพื้นที่สมองส่วน ventral tegmental area ที่ควบคุมระบบการเรียนรู้และอารมณ์ พบว่าเซลล์ประสาทที่ผลิตโดพามีน (dopamine neurons) เป็นเป้าหมายหลักของกลไกนี้ การเพิ่มระดับ SETD7 ในหนูทดลองทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง DNA ที่ส่งผลต่อการสื่อสารระหว่างเซลล์ประสาท ส่งผลให้สมองไม่สามารถปรับตัวต่อความเครียดได้ดี งานวิจัยนี้เปิดโอกาสใหม่ในการพัฒนายาหรือวิธีการแทรกแซงเพื่อลดความเสี่ยงสุขภาพจิตจากความเครียดในวัยเด็ก
สรุปด้วย MAF Local AI · เนื้อหาต้นฉบับเป็นของแหล่งข่าว